Door de hele Bijbel heen, zien wij één terugkerend thema, namelijk, de grote liefde van God. De liefde van God, die niet wil dat er ook maar één mens verloren gaat. Omdat God niet wil dat er iemand verloren gaat, riep God de mens op tot bekering. Maar wat brengt de mens tot bekering? De openbaring en overtuiging van zonde brengt de mens tot bekering. Laten wij kijken naar de wijze waarop de overtuiging van zonde in de drie dispensaties in de Bijbel plaatsvond en nog steeds plaatsvindt.
De bekering en redding van de mens door de overtuiging van zonde
God wil niet dat de mens verloren ga en heeft daarom alles aan de mens gegeven om dit te bewerkstelligen en de mens te redden van de dood. Echter heeft elk mens een vrije wil ontvangen om zelf keuzes te maken in het leven.
Ieder mens mag zelf bepalen welke weg hij of zij wil bewandelen; het brede pad van de wereld, dat tot het verderf leidt of het smalle pad van God, dat tot het leven leidt.
God openbaarde de zonde en confronteerde de mens met zijn zondige staat en riep de mens op tot bekering. De overtuiging van zonde is nodig. Want hoe kun je anders tot bekering komen als je niet jouw zondige staat ziet? Hoe kun je anders de werken, die tegen Gods wil ingaan wegdoen als je de werken van het vlees als normaal en goed beschouwt?
De overtuiging van zonde in de eerste dispensatie van God
Wij kunnen de Bijbel in drie dispensaties onderverdelen, namelijk, de dispensatie van God, Jezus en de Heilige Geest. In al de drie dispensaties zien wij de samenwerking tussen de Almachtige God, Jezus Christus; het Woord en de Heilige Geest.
In de eerste dispensatie van God, zien wij de relatie tussen God en Zijn volk Israel.
De mens was door God (El-Elohim) volmaakt geschapen totdat de mens de woorden van de slang (de duivel) boven de woorden van God geloofde en besloot om de woorden van God te verlaten en zijn eigen weg te gaan.
Door zijn ongehoorzaamheid, zondigde de mens en stierf de geest in de mens. De mens werd een levende ziel en had kennis van goed en kwaad.
Wij lezen over de relatie tussen God en Abel, Henoch, Noach, Abraham, Isaak, Jacob, Jozef etc. Zij wandelden allemaal met God naar Zijn wil, terwijl God nog niet Zijn wet had gegeven. Maar zij luisterden naar Zijn woorden en geloofden Zijn woorden. En omdat zij in Zijn woorden geloofden, leefden zij naar Zijn woorden.
Echter lezen wij ook over Kaïn, Esau, de zonen Gods, de mensen in de tijd van Noach, de inwoners van Sodom en Gomorra etc. die niet naar God’s wil leefden en hun eigen weg gingen.
God gaf Zijn wet
Vervolgens lezen wij hoe God Zijn volk, na 400 jaar onder de verdrukking van Farao in slavernij te hebben geleefd, verloste uit Egypte. God hoorde het geroep van Zijn volk en koos Mozes uit als Zijn vertegenwoordiger om Zijn volk te verlossen uit Egypte.
Toen het volk verlost was door Gods hand en in de wildernis kwam, had God Zich al aan het volk geopenbaard door al de tekenen en wonderen, die Hij had verricht. Maar God wilde een relatie met Zijn volk. Hij wilde haar God zijn en Hij wilde dat zij Zijn volk zou zijn. Daarom gaf God aan Zijn volk Zijn Woord in de vorm van de wet om Zijn wil bekend te maken.
400 Jaar lang had Gods volk naar de wil van Farao en volgens de Egyptische cultuur, gebruiken en rituelen geleefd en zich onderworpen aan de afgoden van Egypte.
De Israëlieten waren bevuild. Daarom werd het tijd dat zij gereinigd zouden worden en hun oude leven zouden afleggen.
De enige manier was om hun denken, waaruit hun handelingen voortkwamen, te vernieuwen met Gods wil.
Door de wet maakte God Zijn wil aan Zijn volk bekend en werd de zonde geopenbaard in de mens. Deze wet vertegenwoordigde niet alleen Zijn wil maar ook Zijn natuur, gerechtigheid en heiligheid.
De heilige wet van God bracht licht in de duisternis en gaf leven aan al diegenen, die zich onderwierpen en gehoorzaam waren aan de wet; de wil van God.
Door de wet openbaarde God de waarheid en de zonde
God openbaarde door de wet de waarheid en bracht de zonde, die tot de dood leidt, aan het licht. Want God wilde niet dat er ook maar één persoon van Zijn volk verloren zou gaan.
Door het houden van de wet en het onderhouden van alle inzettingen, die bij deze wet hoorden, werd het volk van God heilig verklaard en zou het leven beërven. Maar een ieder had een vrije keuze om de wet van God te gehoorzamen of niet.
Door deze hele dispensatie heen, zien wij een continue toewijding en afkeer van het volk naar God toe. Dat is het karakter en de natuur van de oude mens, die naar het vlees leeft: een toewijding en afkeer, een toewijding en afkeer etc.
Steeds als het volk door haar eigen keuzes en leven in de problemen was geraakt, riep het volk het uit naar God en bekeerde zich van haar werken, waarop God Zijn volk weer verloste. Maar het duurde niet lang voordat Gods volk weer afvallig werd van God door haar ongehoorzaam aan de wet van Mozes.
Maar iedere keer als Gods volk was afgedwaald en in zonde leefde, werd de zonde en hun afvalligheid door de wet van God aan het licht gebracht en werd Zijn volk overtuigd van zonde.
De wet overtuigt van zonde
Wanneer de wet van God werd voorgelezen werd de heiligheid van God zichtbaar en werd de zonde geopenbaard in de mens. De wet was een tuchtmeester en liet Gods volk zien hoe ver zij van God was afgedwaald. Vervolgens hadden de Israëlieten een keuze om zich te bekeren of niet.
Zonder de wet van God, die de wet van gerechtigheid en leven vertegenwoordigt, hadden zij geen besef van zonde.
Iedere keer als het volk de wet en dus het Woord van God had verworpen, leefde zij net als de andere volken (de wereld) naar de lusten en begeerten van het vlees. Zij liet zich leiden door het vlees, in plaats dat zij zich liet leiden door de wet van de rechtvaardigheid en leven.
Zo nam het volk bijvoorbeeld vreemde vrouwen uit andere volken tot zich, zij diende de heidense afgoden, pleegde overspel en andere seksuele onreinheden en had gruwelen in het huis van God toegelaten.
Maar zodra de wet van God tevoorschijn kwam en werd voorgelezen werd de zonde van het volk geopenbaard en werd het volk geconfronteerd met haar zonde en zondige leven.
Zonder de wet van God, die Zijn wil vertegenwoordigt en zonder Zijn Woord had de mens geen besef van zonde.
De overtuiging van zonde in de tweede dispensatie van Jezus
In de tweede dispensatie zien wij de komst van Jezus Christus, de Zoon van van God, Zijn volbrachte werk en Zijn relatie met Gods volk. Jezus (het Woord) was vlees geworden en woonde onder de mensen.
Jezus was door God met de Heilige Geest en kracht gezalfd. Hij ging rond, weldoende en genas allen, die door de duivel overweldigd waren; want God was met Hem (Handelingen 10:38).
Jezus vertegenwoordigde en bracht Gods Koninkrijk, waar de wet van gerechtigheid en leven regeert, op aarde.
Jezus leefde volkomen naar Gods wil. En door te leven naar Gods wil, vervulde Jezus de wet. Gods heilige natuur was in Jezus en Hij confronteerde en overtuigde de mens, die tot het volk van God behoorde, met hun zonde.
Het Woord overtuigt van zonde
Jezus is het Licht en scheen in de duisternis en bracht al datgene wat verborgen was in het duister aan het licht. Door het Licht werd de mens geconfronteerd met zijn zondige vuile staat en zijn zonde. Degenen, die gewillig waren lieten zich corrigeren en bekeerden zich. Zij lieten zich dopen en deden de zonde weg uit hun leven en volgde Jezus.
Maar degenen, die rebels en halsstarrig waren en de duivel tot vader hadden, bekeerden zich niet maar verwierpen Jezus Christus (het Woord) en bleven volharden in hun zonden.
Zij haatten Jezus, omdat Hij getuigde van hun slechte werken en hen confronteerde met hun zonde.
U kan de wereld niet haten, maar Mij haat zij, omdat Ik van haar getuig, dat haar werken boos zijn (Johannes 7:7)
Indien Ik niet gekomen was en tot hen gesproken had, zij zouden geen zonde hebben, maar nu hebben zij geen voorwendsel voor hun zonde. Wie Mij haat, haat ook Mijn Vader. Indien Ik niet de werken onder hen gedaan had, die niemand anders gedaan heeft, zouden zij geen zonde hebben; maar nu hebben zij, hoewel zij ze gezien hebben, toch Mij en Mijn Vader gehaat (Johannes 15:22-24)
De confrontatie met Jezus, het Woord, die de heiligheid van God vertegenwoordigde, openbaarde de zonde in de mens. Door het Woord van God werd de mens overtuigt van zonde.
De overtuiging van zonde in de derde dispensatie van de Heilige Geest
In de derde dispensatie zien wij de geboorte van de nieuwe mens en de relatie met de Heilige Geest. Dat wat de duivel had verbroken in het hof van Eden, had Jezus hersteld.
Jezus had de wet vervuld en afgerekend met de zonde en de zondige natuur van de mens. Door het sterven en de opstanding van Jezus Christus en de komst van de Heilige Geest werd de nieuwe mens geboren.
Door de wedergeboorte van de mens, werd het vlees in Jezus Christus gekruisigd en stond de geest van de mens op uit de dood. De nieuwe mens was geboren uit water en Geest en was geen zoon van de duivel meer, maar was een zoon van God (zowel mannen als vrouwen) geworden.
In Jezus Christus was de mens verzoend met de Vader en had Zijn Heilige Geest ontvangen. De mens behoorde de wereld niet meer toe, maar het Koninkrijk van God.
De Heilige Geest, die getuigt van Jezus Christus; het Woord en die Gods Koninkrijk en de wet van gerechtigheid en leven vertegenwoordigt, leeft in de nieuwe mens. Zoals God had geprofeteerd:
Ik zal Mijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven. Ik zal hen tot een God zijn en zij zullen Mij tot een volk zijn (Jeremia 31:33)
Door de inwoning van de Heilige Geest leeft Gods wil en Zijn natuur in het hart van de nieuwe mens.
De oude natuur van de duivel, die aanwezig is en heerst in het zondige vlees bestaat niet meer. Want het vlees waarin de zonde als koning heerst is gekruisigd in Jezus Christus.
Nu leeft Gods natuur in de nieuwe schepping. Als de nieuwe mens naar de Geest wandelt, zal hij zich onderwerpen aan het Woord en de Heilige Geest en zal gehoorzaam zijn aan de wil van God. Hierdoor zal de nieuwe mens, net als Jezus, de wet vervullen (Rom 3:31)
De Heilige Geest overtuigt de wereld van zonde
Jezus getuigde van de Heilige Geest en zei dat de Heilige Geest de wereld overtuigt (veroordeelt, berispt, terechtwijst, vermaant, schuldig verklaart) van zonde en van gerechtigheid en van oordeel (Johannes 16:8-10)
De Heilige Geest, vertegenwoordigt de wil van God en overtuigt de mens van zijn zonde. Net zoals Jezus de mens overtuigde van zonde en opdracht gaf zich te bekeren en de zonde weg te doen. En net zoals God Zijn volk door de wet overtuigde van zonde en opdracht gaf zich te bekeren en de zonde weg te doen.
God, Jezus en de Heilige Geest zijn Één en daarom is Hun natuur en Hun wil hetzelfde. Zij zullen nooit Elkander tegenspreken!
De Heilige Geest is de Geest der waarheid en brengt alle leugens van de duivel aan het licht. Ja, alles wat er in het duister gebeurt brengt Hij aan het licht.
Hij confronteert de mens met zijn zondige staat en zijn boze werken vanuit Gods oogpunt in plaats vanuit het oogpunt van de mens.
Daarom hebben wij de Heilige Geest zo nodig. Hij alleen kan de mens overtuigen van zonde en zijn onreine zondige staat.
Zonder de openbaring en overtuiging van zonde en zonder zondebesef zal de mens niet tot berouw en bekering komen en de zonde weg doen uit zijn leven. Dit komt omdat de persoon zich niet bewust en overtuigt is van zijn zonde.
De persoon ziet niet de noodzaak en het nut om zijn eigen leven af te leggen en opnieuw geboren te worden in de geest. Want de persoon ziet niet in dat zijn werken uit het vlees verkeerd zijn. En dus zal de persoon nooit de werken van het vlees afleggen. De persoon zal dit pas doen, als hij vanuit God wordt geconfronteerd met Zijn geestelijke staat.
De overtuiging van zonde brengt de mens tot bekering
God wil niet dat er ook maar één persoon verloren gaat. Daarom heeft God, omwille van Zijn goedheid, Zijn wet, Zijn Zoon (Zijn Woord) en Zijn Heilige Geest gegeven. Zodat de zonde van de wereld, die verborgen ligt in de duisternis en niet zichtbaar is voor het natuurlijke oog van de oude mens, werd geopenbaard en nog steeds wordt geopenbaard.
De Heilige Geest overtuigt de mens nog steeds van zonde. En de mens heeft nog steeds de mogelijkheid om zich te bekeren tot Jezus en de zonde weg te doen uit zijn leven en een nieuwe schepping in Jezus Christus te worden, die verzoend is met de Vader, of niet. Die keuze mag een ieder zelf maken.
‘Wees het zout der aarde’
